Casus: huurrecht

Het hebben van rustig woongenot is een groot goed. Daar is iedereen het wel over eens. Maar soms kan dat woongenot flink verstoord worden. Bijvoorbeeld als er over u geklaagd wordt, terwijl u vindt dat u helemaal geen overlast bezorgt.

Overlast als alibi

Het argument ‘overlast’ kan gebruikt worden om een willekeurig geschil te beslechten tussen twee huurders. Men probeert dan op oneigenlijke gronden iemand ‘eruit te werken’. Dat overkwam een huurster van een woning in Schagen. Haar partner had op enig moment ruzie gekregen met de buurman die vervolgens enige medestanders mobiliseerde om te gaan klagen bij de verhuurder, de woningstichting. Die nam de klachten natuurlijk serieus, maar koos (ten onrechte) direct partij voor de klagers en begon uiteindelijk zelfs een procedure om de veroorzaker van de vermeende overlast ontruimd te krijgen.

Verweer voeren

Op basis van alle overgelegde stukken zou dat zonder meer zijn gelukt als daartegen geen verweer zou zijn gevoerd. Echter, de betreffende huurster liet dat natuurlijk niet over haar kant gaan en voerde verweer. Op haar beurt kon zij ook verklaringen overleggen van omwonenden, die helemaal geen klachten hadden. Uiteindelijk bleef er niets over van het ‘bewijs’ van de veroorzaakte overlast waardoor de vorderingen van de verhuurder werden afgewezen.

Bewijs

Of al dan niet sprake is van overlast – aan enige hinder of last valt doorgaans niet te ontkomen, vandaar de nadruk opoverlast – kan daarom alleen worden aangetoond metbewijs.Het is dan uiteindelijk aan de rechter, en niet alleen aan de verhuurder, om vast te stellen of bewijs daarvan is geleverdenof dat voldoende grond oplevert voor een – toch wel zeer vergaande maatregel van – ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van het gehuurde. Een rechter is daarom ‘standaard’ zeer terughoudend in dergelijke kwesties en degene die zich beroept op het ondervinden van overlast, veelal natuurlijk de verhuurder, dient dat bij betwisting altijd te bewijzen. Mocht het tot ontruiming komen dan sta je overigens letterlijk op straat, want er bestaat geen verplichting vanuit de overheid of verhuurder om andere huisvesting voor je te regelen.